ती रुसते तेंव्हा
🌸 ती रुसते तेंव्हा 🌸
लग्नानंतरचं नातं असतं तसं—कधी गोड, कधी आंबट, कधी लाडिक रुसवा, तर कधी नाजूक समजुती.
अगदी छोट्या छोट्या गोष्टींवरून रुसणं, पण त्यातच लपलेलं प्रेम जाणवणं…
ही गोष्ट तशीच आहे.
छोट्या आठवणी…
त्या दिवशी ती कपड्यांच्या घड्या करत होती.
तो (श्री) घरी आला.
आला आणि सरळ तिच्या शेजारी बेडवर आडवा झाला.
“एक ग्लास पाणी आणशील का? खूप तहान लागलीये…”
तो हसत म्हणाला.
ती उठली, पाणी आणायला गेली.
परत येऊन बघते तर काय…
सगळ्या घड्या मोडून ठेवलेल्या!
क्षणभर वाटलं – “आत्ता तरी ओरडतेच!”
पण नाही… काहीच बोलली नाही.
शांतपणे कपडे उचलले, दुसऱ्या खोलीत नेऊन पुन्हा घडी करायला लागली.
अनपेक्षित गोडी
तो पुन्हा तिच्या जवळ आला.
“गुड्डू, मस्त चहा प्यायची इच्छा आहे ग… मीच करतो चहा.
तू पिशील का माझ्या हातचा चहा?”
ती शांतच राहिली.
तो फ्रेश झाला, स्वतःहून चहा बनवला, दोन कप आणले.
“चहा जरा जास्तच झाला… पिशील ना? नाहीतर वाया जाईल.”
तिनं कप घेतला, न बोलता पिण्यास सुरुवात केली.
तेवढ्यात त्याने मुलाला—स्वयमला—बोलावलं.
छोट्या गोष्टी, मोठा परिणाम
स्वयम आईच्या मांडीवर बसला.
श्री म्हणाला – “आज इतक्या लवकर आलो तरी बोलत नाहीस…
मी एकटा आणि तुम्ही दोघं टीम!”
स्वयम हसला.
“पप्पा, एवढंच आहे तर ‘सॉरी’ म्हणा ना आईला.
आणि एक पप्पी द्या!”
त्याच्या बोलण्यावर ती हसू दाबत होती.
श्री खरंच तिच्यासमोर आला, गाल हातात धरले, आणि म्हणाला –
“सॉरी ग…”
आणि पटकन पप्पी घेतली.
रुसव्या-फुगव्यातलं प्रेम
त्या क्षणी तिचा सगळा राग विरला.
ती हसली…
आणि तिघांचं घर हसण्यात रंगून गेलं.
श्री म्हणाला –
“आजपासून आईला त्रास नाही द्यायचा.
चल, बाहेरच जेवायला जाऊया!”
आणि मग संध्याकाळी सगळं कुटुंब एकत्र हसत-खेळत बाहेरच्या रेस्टॉरंटमध्ये जेवायला गेलं.
✨ निष्कर्ष
रुसवा ही खरेतर प्रेमाचीच दुसरी बाजू आहे.
ती रुसते तेंव्हा, तो समजून घेतो.
तो सॉरी म्हणतो, ती हसते.
आणि मग नातं अजून गोड होतं… ❤️
👉 ही छोटीशी कथा आपल्यालाही सांगते –
“कधी कधी सॉरी म्हणणं कठीण नसतं,
पण त्यानं नातं खूप सुंदर होतं.” 🌸
Comments
Post a Comment